Elif Ekinci
YazarElif Ekinci
740 görüntülenme
2 dakika okuma süresi
Oca 17, 2019

Kadınca...


"aabii" ağa ile beyin birleşerek kısalmış hali.

Peki abla nedir?

Ben mesela ablayım, nedir yer yüzündeki değerim?

Mesela kızım ben. Kız kelimesi "kızmak" fiilinden mi geliyor?

O halde kızın! Bilmem ne için...

belki sadece kızım diye...

Kızım ben! Her yerde konuşamam, her yerde gülemem.

Somurtkan dersiniz ama bilmezsiniz ki bu edeptendir.

Sahi edep nedir?

Susmalı mı bütün kızlar?

Ne olursa olsun, başına ne gelirse gelsin susmalı mı?

Ah Tanrım! Bir yerlerde gariplik var.

Neden ağalar beyler büyüktür?

Neden kadın kelimesini cadı kelimesiyle eş kullanırız?

Ben kadınım mesela, bir cadı olmalıyım.

Sanırım bunu söylemem insanları gülümsetirdi, zaten garip şu insanoğlu.

Ben mükemmelim dersem "hadi canım" derler, 

ben deliyim dersem de büyük bir zevk duyarak "estağfurullah" derler. İnsanlar işte...

Bir rüya gördüm bir gün.

Özgür olacağım diyerek çıplaklığa esir olmuştu bütün kadınlar.

Hürriyet bu değildi belki, ne fark eder.

Çırılçıplak geldiğimiz dünyadan tertemiz ayrılacağım sanmıyordum...

Sonuç olarak, ötelere itilmiş neyim varsa gurur duyuyorum. Çıplaklığım, ukala oluşum, uzak limanlardan gemiler durduruşum. Kim bilir nerelerden dönecek?

Sırtında un çuvalıyla dolaşan Fadime nineyi tanımıyorum,

pınarlardan su dolduran Emine'yi de,

ya dağda bayırda keçi otlatırken doktor olan Zeynep...

Hayır tanımıyorum. Çünkü ben böyleyim...

yoktan sevda yaptığım gece yarılarında kalanlar!

İstediğiniz olmasın bu kez.

ADINA ŞİİR YAZILMAMIŞ BÜTÜN KADINLARA SELAM OLSUN!...

Bunlar İlginizi Çekebilir